PARMÉNIDES

Delfos. Capital da antiga Grecia.
Non se conserva ningunha imaxe de Parménides
(Elea, c. 515 a. C.-fl.c. 475 a. C.) Filósofo grego nacido en Magna Grecia (sur de Italia) a finais do século VI antes de Cristo. Tivo fama na Antigüedade de home xusto. Fundou a escola Eleática de Filosofía e influiu en Platón, quen falou del con respecto e dedicoulle un dos seus diálogos. A súa filosofía toma como elemento fundamental do universo ó ser, inmutable, único, eterno e permanente (todo é un), en contraposición con Heráclito, que prefire o devenir. Negou que se poida dicir nada do non-ser e opúxose á realidade do múltiple e do cambio. Só chegaron a nós 154 versos do seu poema filosófico Pery fyseos (Sobre a natureza). Considéralle o fundador da Ontoloxía (parte da Filosofía que estudia o ser) e do racionalismo, por introducir por primeira vez probas racionais para demostra-las súas afirmacións.