| A RADIO |

A radio é un sistema de comunicación que utiliza as ondas electromagnéticas que se propagan polo espacio. Existen ondas radiofónicas de distinta lonxitude que se utilizan normalmente para distintos fins. Adoitan identificarse pola súa frecuencia. Chámase frecuencia ó número de ciclos por segundo. As ondas curtas son pois as que posúen unha frecuencia máis alta e as ondas longas son as que teñen menos ciclos por segundo, ou sexa unha frecuencia máis baixa.
Hertzio é o nome que se lle da ó ciclo por segundo e proven de Heinrich Hertz, o pioneiro alemán da radio.
As ondas de radio van duns miles de ciclos por segundo a varios millóns de ciclos por segundo. Esto dito doutro modo é dalgúns kilohertzios a varios gigahertzios. Estas ondas desprázanse no baldeiro á mesma velocidade uniforme que tódalas radiacións electromagnéticas: 300.000 kilómetros por segundo. Desprázanse en liña recta dentro dunha atmosfera uniforme e como a Terra é prácticamente esférica a comunicación radiofónica a longa distancia é posible gracias á reflexión das ondas de radio na ionosfera.
As ondas de radio non só se utilizan en radiodifusión, tamén en telegrafía inalámbrica, en trasmisión por teléfono, na televisión, no radar, nos sistemas de navegación e na comunicación espacial.
Os sistemas normais de radiocomunicación constan de dous componentes básicos, o transmisor e o receptor. O primeiro xenera oscilacións eléctricas cunha frecuencia de radio denominada frecuencia portadora. Pódese amplifica-la amplitude ou a propia frecuencia para varia-la onda portadora. Un sinal modulado en amplitude componse da frecuencia portadora e dúas bandas laterais producto da modulación. A frecuencia modulada (FM) produce máis dun par de bandas laterais para cada frecuencia de modulación, gracias ó que son posibles as complexas variacións que se emiten en forma de voz ou cualquera outro son na radiodifusión, e nas alteracións de luz e escuridade nas emisións televisivas.
A radio converteuse nos nosos días no aparello eléctrico máis común nos fogares. É moi estraño atopar unha casa na que non haxa alomenos un destes aparellos. As emisoras de FM modulada son as preferidas polos xoves e as chamadas de radio fórmula obteñen nos estudios de ointes ata millóns de adictos. Por esto non é estraño que a radio nos resulte un aparello moi familiar de uso diario, ó que recorrimos na procura de diversión, información ou compaña.

Nembargantes, ás veces aparellos tan usuais na nosa vida cotiá semellanos incomprensibles ou incluso máxicos. O feito de que ó noso redor pululen un milleiro de ondas que non percibimos e que só gracias a la radio podemos recibir, non deixa de ser algo extraordinario a pesares de ser tan común.
Neste artículo vamos a tratar de comprender en realidade o que é unha radio e cal é o seu funcionamento. Para elo nada mellor que nos construi-lo noso propio receptor. Evidentemente este non poderá competir coa nosa columna de alta fidelidade, nin coa nosa super radio de marca coñecida. Así a todo axudaranos a comprende-lo proceso que os primeiros inventores, como Marconi o Heinrich Hertz, levaron a cabo.

Necesitaremos:
-1 cable de cobre de 1 y ½ metros.
-1 folla de afeitar.
-1 anaco de cartulina.
-1 un imperdible.
-1 auricular deos que se usan para escoita-la radio.

Cortamos un rectángulo de cartulina un pouco maior ca folla de afeitar, de tal forma que se poda pegar a esta deixando unha parte libre dun centímetro nunha das súas puntas. Despois procederemos a practicar unha dobrez nela. Nesta cravarase o imperdible deixándoo aberto tocando a coitela.
Polo burato do imperdible, atamos un anaco de cable, que se suxeitará, por exemplo, a unha pola dunha árbore. Despois no extremo oposto da folla deberemos atar outro anaco de cable que se conectará a un dos dous cables do auricular. Só resta unir ó extremo que queda do auricular a un cravo introducido na terra.
Xa temos a nosa radio. Pegando o oído ó auricular poderemos escoita-la emisora máis potente da zona. A decoración deste estrafalario aparello, corre a cargo de cada inventor. Desde logo o seu extraordinario aspecto non contribuirá en absoluto a que ninguén o recoñeza como unha radio. Nembargantes é tan radio como calquera das que mercamos nas áreas comerciais.