| PROXECTO XENOMA |

Por primeira vez na historia da bioloxía a comunidade científica internacional púxose de acordo para levar a cabo un proxecto conxunto, o chamado: PXH Proxecto Xenoma Humano. A fin deste é determina-la secuencia completa (máis de 3000 ·106 pares de bases) do xenoma humano localizando os aproximadamente 100.000 xenes e o resto do material hereditario que nos determina bioloxicamente.
O diagnóstico e terapia de enfermidades hereditarias, a creación de novos compostos farmacolóxicos, incluso aplicacións en robótica, son algunhas das consecuencias que este proxecto internacional poderá lograr no futuro.
A principal xustificación do PXH de cara á sociedade é a promesa de avances importantes en Medicina. Aínda que o estudio das enfermidades en humanos ven facéndose maioritariamente en ausencia da súa comprensión xenética, a dispoñibilidade de técnicas poderosas anima a emprende-la secuenciación sistemática, o que fornecerá un formidable pulo sobre todo para as enfermidades polixénicas e multifactoriais. Unha das consecuencias máis inmediatas do PXH (e que sa experimentamos desde fai uns anos) é a de dispoñer de sondas e marcadores moleculares para o diagnóstico de enfermidades xenéticas, de cancro e de enfermidades infecciosas. A prazos maiores, espérase que a súa vez a investigación xenómica permita deseñar novas xeracións de fármacos, que sexan máis específicos e que tendan a trata-las causas e non só os síntomas. A terapia xenética, anque aínda no seus inicios, pode aportar solucións a enfermidades, non só hereditarias, senón cancro e enfermidades infecciosas.
Un dos principais obxectivos é desenvolver a curto prazo tecnoloxías de vangarda. É dicir, unha das principais xustificacións do PXH é a necesidade de impulsar poderosas infraestructuras tecnolóxicas que deben de proporcionar ás institucións, empresas e países implicados un lugar de privilexio na investigación biomédica e en multitude de aplicacións industriais (diagnósticos, terapias, instrumental de laboratorio, robótica, hardware, software, etc.).
PXH comezou nos EEUU en 1986 cando o Ministerio de Enerxía (DOE), planeou dedicar unha boa partida presupostaria a secuencia-lo xenoma humano, como medio para afrontar sistematicamente a avaliación do efecto das radiacións sobre o material hereditario. O ano seguinte, tras un congreso de biólogos no Laboratorio de Cold Spring Harbor, uniuse á idea o Instituto Nacional da Saúde (NIH), outro organismo público con máis experiencia en bioloxía (pero non tanta como o DOE na coordinación de grandes proxectos de investigación). O posterior debate público tivo a habilidade de capta-la imaxinación dos responsables políticos, e ofrece-lo atractivo de que non só o PXH era o gran emblema tecnocientífico de finais de século (como o fora o Proxecto Apolo nos anos 60), senón que un dos seus fins explícitos era desenvolver tecnoloxías de vangarda e coñecemento directamente aplicable (non só no eido da biotecnoloxía) que asegurarían a primacía tecnolóxica e comercial do país no século XXI. En 1988 publicáronse informes da Oficina de Avaliación Tecnolóxica do Congreso (OTA) e do Consello Nacional de Investigación (NRC), que supuxeron apoios esenciais para dar luz verde á Iniciativa. Ese mesmo ano establecese a Organización do Xenoma Humano (HUGO), como entidade destinada á coordinación internacional, a evitar duplicacións de esforzos, e a espalla-lo coñecemento. O comezo oficioso del PXH corresponde a 1990, e calcúlase que terminará no 2005. Os seus obxectivos eran elaborar nunha primeira etapa mapas xenéticos e físicos con suficiente resolución, mentres se poñían a punto técnicas máis eficientes de secuenciación, de modo que na fase final se puidera aborda-la secuenciación de todo o xenoma humano. Entre os obxectivos atópanse igualmente a caracterización e secuenciación de organismos modelo, e a creación de infraestructura tecnolóxica, entre a que destacan novas ferramentas de hardware y software destinadas a automatizar tarefas, a procesa-la enorme cantidade de datos que se esperan, e a extrae-la máxima información biolóxica e medicamente significativa.