LABIRINTO

O labirinto é unha obra arquitectónica formada por estancias, corredores e encrucilladas dispostos segundo unha complicada planta para desorientar ó que o recorre e dificultarlle a súa saída. Entre os máis antigos exemplos de labirintos é notable o complexo edificio descrito por Heródoto e Estrabón, construído en Exipto baixo a XII dinastía como templo funerario do faraón Amenemhet III (século XIX a de X. C.), preto de Hawara na rexión do lago Ayum. Tamén os etruscos coñecían este tipo de construcción do que Plinio describe a tumba do rei Porsena en Chiusi. Nembargantes, desde a antigüidade e por longa tradición, labirinto refírese sobre todo ó pazo do lendario rei Minos de Cnosos, coñecido gracias a importantes escavacións arqueolóxicas. | Labirinto de pavimento da catedral de Amiens. No arte cristián o labirinto tivo a miúdo significado de símbolo relixioso.

Como o símbolo sacro venerado en Cnosos era a "labrys, é dicir, a dobre hacha, lanzouse a hipótese de que labirinto significa "pazo da labrys"

Planta dun sector do palacio de Minos en Cnosos, o labirinto máis famoso da antigüidade; en A estaba situada a sala do trono. | Tamén se chama labirinto ó antiquísimo motivo gráfico de liñas inscritas nun cadrado ou, ás veces nun círculo que se desenvolvía a partires dun punto central. Atópase xa inciso nas insculturas ou petroglifos da península ibérica desde a avanzada Idade do Bronce, así como nas taboíñas de Pilos (s. XIII a. de X. C.) e na cerámica e en conexión con representacións da lenda de Teseo. O motivo xeométrico do labirinto usouse posteriormente na decoración, especialmente de pavimentos, de edificios romanos e paleocristiáns. Nas igrexas románicas e góticas, o labirinto asume tamén significado relixioso, como símbolo do accidentado itinerario do alma cara a Deus. (San Vital de Ravena, San Sabino de Piacenza), ou conmemorativo (Amiens, Arras, Chartres, onde entre os meandros aparecen versos cos nomes dos constructores e as súas efixies).

| En xardinería, labirinto é unha intricada rede de pequenos camiños franqueados por sebes. Usouse moito no Renacemento e na época barroca. Son famosos os labirintos do parque de Hampton Court en Inglaterra, da vila Altieri (en Roma), do Alcázar de Sevilla e dos xardíns franceses do século XVIII.