A GRECIA ITALIANA

Falouse xa das colonias fundadas por diferentes poleis gregas en Sicilia e no sur de Italia que, co tempo, recibiron o nome de Magna Grecia, e tamén, incidentalmente, se citou o papel que desempeñou Siracusa no conflicto civil grego. Resumiremos agora a historia daquelas colonias, durante o período tratado.
A meirande parte dos colonos gregos en Sicilia e no sur de Italia eran descendentes dos propietarios e comerciantes das súas metrópoles respectivas; por elo non é de estrañar que o ton conservador predominara no réxime político das mesmas, de xeito que a tiranía foi a forma común de goberno delas. Así, Zaleucos estableceu en Locris (século VII a X. C.) unha constitución oligárquica, imitada por Carondas en Catania no século seguinte. A formación de escolas filosóficas, como a de Pitágoras en Crotona, deu unha tinxidura cultural a aqueles establecementos gregos, co que se pretendía emula-lo desenvolvemento espiritual das poleis da península.

As Guerras Médicas tiveron eco nestas colonias, porque os cartaxineses, aliados dos persas, atacaron ós gregos da Magna Grecia; pero a mesma desafortunada xestión do Gran Rei en Grecia abateuse sobre os cartaxineses. Gelón, tirano de Siracusa, aniquilou en Himera ós púnicos, causándolles, segundo din, máis de 150.000 baixas. Tampouco foron máis afortunados os etruscos, a súa vez batidos por Herón, irmán do tirano anterior. Despois das loitas que polo dominio de Siracusa trabáronse entre atenienses e espartanos, Segesto, que desencadeara a guerra en Sicilia ó solicitares o apoio dos atenienses, foi axudado polos cartaxineses contra Siracusa. Os púnicos esnaquizaron unha escuadra siracusana en Selinonte (408); pero a chegada ó poder en Siracusa dun novo tirano, Dionisio o Antigo, fixo cambiar de signo a loita, e imitando as crueldades da guerra civil grega, tratou despiadosamente ós habitantes da cidade de Reggio (de Calabria) cando foi tomada. |

Dionisio foi, nembargantes, un tirano protector de intelectuais, e mandou chamar a Platón ó seu país, e ata lle permitiu establece-lo utópico Estado que o filósofo describiu na República; pero o fracaso daquel Estado custoulle a liberdade ó filósofo ateniense. Despois de 40 anos de goberno, sucedeu a Dionisio o seu fillo, Dionisio II o Xove, que continuou as loitas con Cartago ata que foi destronado por un xeneral corintio, Timoleón, que chegou a un acordo con tradicional inimigo cartaxinés.

No número seguinte: O OCASO DAS "POLEIS" GREGAS.