Papá Noel ou Santa Claus, lendario portador de galanos de Nadal, gordo e xovial, de barba branca e vestido cun traxe vermello rebeteado de branco, que conduce polo aire un zorra de oito renos transportando un saco cheo de xoguetes. Papá Noel, tamén chamado san Nicolás ou santa Claus, visita tódolos fogares a véspera de Nadal baixando pola cheminea para deixa-los seus galanos, segundo a lenda, baixo a árbore ou nos calcetíns de tódolos nenos bos. |

A imaxe familiar de Santa Claus introduciuse en Estados Unidos no século XVII procedente de Holanda, se ben ten a súa orixe en Alemaña, a mediados do XIX; as súas raíces atópanse na antiga cultura popular de Europa e a súa celebración espallouse en todo o mundo, principalmente Estados Unidos e a meirande parte dos países de América Latina.
San Nicolás foi un bispo de Asia Menor do século IV, famoso por salvar mariños atrapados na tormenta, defender ós nenos e, sobre todo, por dar xenerosos regalos ós pobres, segundo unha antiga lenda cristiá. A pesares de que moitas historias sobre el carecen de fundamento (como a da súa entrega dun saco de ouro guindando por unha cheminea), a fábula espallouse por toda Europa enfatizando o seu papel como tradicional doante de galanos. O san Nicolás cristián substituíu ou incorporou varios personaxes pagán doantes de regalos, como a bondadosa bruxa Befana e os anciáns e xenerosos alemáns Berchta e Knecht Ruprecht..

| En Alemaña chamóuselle Sankt Nikolaus, e Sanct Herr Nicholaas ou Sinterklaas en Holanda. Nestes países dicíase que cabalgaba polo ceo nun cabalo repartindo galanos. Vestía como un bispo e ás veces ía acompañado por Black Peter, un elfo que tiña un traballo consistía en azoutar ós nenos malos. Nun principio, o día de san Nicolás no que se recibían os regalos, celebrouse o 6 de decembro.

Trala Reforma, os protestantes alemáns deron máis importancia ó Christkindl (Neno Xesús) como doante de galanos o día da súa festa, o 25 de decembro. Cando a tradición de Nicolás prevaleceu, incorporouse ó Nadal. En 1969, o papa Pablo VI suprimiu a festividade de San Nicolás do calendario católico como a doutros personaxes lendarios con vidas estaban pouco documentadas. Ironicamente, o termo Christkindl evolucionou ata converterse en riss Kringle, outro alcume de Papá Noel.

Existen outros repartidores de regalos de Nadal no folclore europeo, como os Reis Magos que segundo os Evanxeo levaron a Xesús, ouro, incenso e mirra e na tradición cristiá española son os que levan regalos ós nenos bos e carbón ós malos. Père Noël en Francia, Julenisse en Escandinavia e Father Christmas en Inglaterra, todos relacionados con San Nicolás, Sinter Klaas en Holanda que deu lugar ó Santa Claus estadounidense. |

Washington Irving amante do folclore europeo, escribiu a súa Historia de Nova Yorque (1809) na que describe a suposta chegada do santo a lombos dun cabalo (anque sen Black Peter) cada véspera de San Nicolás. A imaxe do gordo Santa Claus detallouna ó máximo o debuxante Thomas Nast, que por Nadal publicou ilustracións de Santa Claus na revista Harper's de 1860 a 1880. Nast engadiu detalles como o seu taller no polo norte e a súa vixiancia sobre os nenos bos e malos de todo o mundo.
Cada ano en época de Nadal e en case todo o mundo, a publicidade, as tarxetas de felicitación, a decoración e a aparición de Santa Claus nos grandes almacéns renovan a súa lenda moderna. Os nenos escríbenlle cartas e deixanlle bebida e comida. Moita xente considéralle a encarnación dun espírito de entrega e afirma que o descubrimento da realidade de Papá Noel polos nenos marca o rito de iniciación ó mundo adulto. Pero outros argumentan que a historia de Papá Noel ou Santa Claus entra en conflicto co verdadeiro significado do Nadal e só promove avaricia e consumismo. Para reconcilia-la súa lenda co sentido relixioso do Nadal, os cristiáns propoñen que se teña presente que o personaxe moderno non é máis ca resultado de lendas sobre un santo cunha vida simboliza o amor, o agarimo e a xenerosidade.