| Herodes o Grande (73-4 a.C.), rei de Xudea (37-4 a.C.), apoiado por Roma e representado pola tradición cristiá e xudía como un traidor, coñecido por se-lo responsable da degolación dos chamados santos inocentes.

Herodes naceu ó sur de Palestina, de pais árabes. O seu pai, Antípatro o Idumeo, foi nomeado procurador de Xudea por Xulio César no 47 a.C.; Pompeyo Magno anteriormente depoñera á dinastía Asmonea. A pesares da oposición Asmonea, o Senado romano recoñeceu a Herodes como rei no 39 a.C., pero o seu goberno real iniciouse dous anos despois. Herodes tentou consolida-la súa posición cos xudeos casando con Mariamna, princesa da liña Asmonea, a quen posteriormente mandou asasinar. Os primeiros anos do reinado de Herodes foron complicados pola hostilidade entre dous sectas xudeas, saduceos e fariseos, e pola inimizade dos membros superviventes da familia Asmonea, os que estableceron unha alianza con Cleopatra, raíña de Exipto.
Herodes finalmente prevaleceu perante os seus opoñentes, sobre todo porque Cleopatra e Marco Antonio prevaleceron momentaneamente fronte a Cayo Octavio (posteriormente o emperador Augusto). Anque Herodes apoiara a Marco Antonio na súa loita contra Octavio, nembargantes, este confirmou a Herodes como rei no 31 a.C., convencido de que continuaría gobernando segundo os dictados de Roma.

Os anos decorridos entre o 25 e o 13 a.C. foron os mais prósperos do seu reinado. Durante este período Herodes ocupouse dun gran número de proxectos arquitectónicos, incluída a construcción en Xerusalén, Xericó e Cesarea, de teatros, anfiteatros e circos para os xogos inaugurados en honor de Augusto. Para protexe-la fronteira de Xudea fronte ás incursións árabes, construíu ou restaurou unha serie de fortalezas, que posteriormente probaron ser de gran valor para os xudeos na súa insurrección contra Roma (tal é o caso de Masada). |

Comezou a reconstruí-lo Templo de Xerusalén, poñendo gran atención nos escrúpulos relixiosos do pobo. Os últimos anos do reinado de Herodes foron moi amargos a causa das complicadas intrigas de palacio.
A súa morte en Xericó, en marzo ou abril do 4 a.C., o reino de Herodes dividiuse entre os seus tres fillos (Herodes Antipas, Arquelao e Herodes Filipo). Anque xudeo practicante, e a pesar dos seus intentos para consegui-lo seu favor, Herodes era odiado polos xudeos, por estranxeiro e por amigo dos romanos. Segundo Mateo (2,16) tentou matar ó neno Xesús, masacrando a tódolos nenos varóns de Belén, no que se coñece como a degolación dos santos inocentes.